047 : บ้านบางพัฒน์
posted on 04 Jan 2009 16:18 by otherside914 in Photography
สวัสดีปีใหม่ทุกคนฮ้า~ เรากลับมาถึงกรุงเทพฯเมื่อวานนี้
ก่อนกำหนดตั้ง 1 วัน เพราะฉะนั้นเลยขออัพย้อนหลังวันที่ขาดหายไปละกันเน้อ
เอนทรี่นี้ถ่ายด้วยกล้อง Canon EOS 350D เลนส์ Kit ก้ะ
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
30 ธันวาคม 2551
วันนี้ออกเดินทางออกจากโรงแรมประมาณเก้าโมงเช้า
ไปที่จังหวัดกระบี่ แต่ก่อนหน้านั้นพ่อแวะซื้อของนิดหน่อยที่ Makro
แล้วก็เลยเดินวนดูรอบๆ ไปเจอแผนกอาหารแช่แข็ง เห็นป้ายเขียนตัวใหญ่มาก
ว่าเนื้อจระเข้ เลยเข้าไปดูว่าหน้าตามันเป็นยังไง (สีเหมือนเนื้อไก่อ่ะ)
ทีนี้ไอ้ตู้แช่ข้างๆ มันเป็นถุงขอบสีน้ำเงินๆ ตรงกลางใสๆ ข้างในเป็นอะไรไม่รู้สีดำๆ
ด้วยความอยากรู้อยากเห็นเลยก้มลงไปดู ว๊ากกกกกกกกกกกก!!!!
มันคือตะพาบน้ำแช่แข็งง่ะ!!!!!! (ไม่มีภาพประกอบกร๊าก)
เป็นภาพที่หลอกหลอนติดตามาก คือรู้อ่ะนะ ว่ามันก็ถือว่าเป็นของกินอย่างนึง
แต่เห็นแล้วมันแหวะมากเลย มันมีทั้งตัวที่คว่ำอยู่ คือเห็นกระดองสีดำๆ
กับตัวที่หงายอยู่ คือเห็นตรงส่วนท้องสีขาวๆ แล้วมันแอบมีเลือดๆด้วย
ทีนี้ไอ้ตะพาบถุงนี่มันไม่มีกลิ่นหรอก เพราะมันอยู่ในถุงสุญญากาศชิมิ
แต่กลิ่นที่มันเข้ามาช่วยเพิ่มบรรยากาศชวนอ้วกคือกลิ่นคาวๆของหอยแมลงภู่ตัวเบ้งๆ
ที่วางขายอยู่ตรงตู้แช่ใกล้ๆกัน เผ่นออกจากแถวนั้นแทบไม่ทัน ฮืออออ สยองง TAT!!
พ่อบอกกำลังจะหันมาบอกว่าอย่าเดินมาแถวนี้มันเหม็นคาว แต่หันมาไม่เจอเราแล้วกร๊ากๆ
โอยยยยยยยย หลอนมากๆ พิมพ์ไปก็รู้สึกปั่นป่วนไปด้วย
หลังจากนั้นเราก็นั่งพะอืดพะอมมาตลอดทางจนถึงจังหวัดกระบี่
ก็หยุดแวะกินข้าวกลางวันกันที่ร้าน " บ้านต้นข้าว "
ร้านจัดสวยมากๆ มีชิงช้าสวรรค์ในร้านด้วยเหวยยย
แต่ไม่รู้ว่าใช้ได้จริงหรือเปล่านะ เราไปตอนกลางวันไม่มีคนเลยซะงั้น
พัดลมตูก็ยังถ่ายมา...
ปลาหมึกทอดกระเทียม
ผัดฉ่าปลา.......??? ปลาอะไรหว่า
ต้มยำกุ้ง (ภาพนี้พ่อไปเขี่ยกุ้งให้ขึ้นมาอยู่ด้านบน ช่วยกันจัดองค์ประกอบภาพเต็มที่)
อาหารรสชาติใช้ได้ ถ้าไม่รวมเรื่องที่เรากินไม่ค่อยลงเพราะเจอตะพาบถุงมาก็คงจะดีกว่านี้
มาเที่ยวคราวนี้เอาอเล็กซิสกับไอริสมาด้วย ลูกๆแอบกลายเป็นภาระเล็กน้อย
เพราะด้วยความที่ว่าอากาศมันร้อน เวลาจะลงไปไหนเราก็ไม่กล้าทิ้งเอาไว้ในรถ
เพราะเดี๋ยวพลาสติกละลาย เลยไปไหนก็ต้องเอาไปด้วย กร๊าก
ทั้งทริปได้โผล่ออกมาแค่วันนี้แหละ นอกจากนั้นอยู่ในกระเป๋า
กินเสร็จก็ไปเจอกับญาติๆ ที่หาดนพรัตน์ ธารา จังหวัดกระบี่เช่นกัน
ทะเลไม่สะอาดเลย ลงไปปั๊บเจอเศษแก้วก่อนเพื่อน ตามด้วยหลอดดูดน้ำ
เลยไม่ได้เล่นอะไรมากมาย ถ่ายรูปให้ลูกพี่ลูกน้องอย่างเดียว
หลังจากนั้นไปต่อกันที่บ้านบางพัฒน์ เป็นหมู่บ้านชาวประมงขนาดไม่ใหญ่มากเท่าไหร
ไปหาข้อมูลเพิ่มมาจากในเนท เขาบอกว่าชุมชนบ้านบางพัฒน์ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์สึนามิ
เมื่อตอนปี 2547 แล้วทำให้พวกอุปกรณ์ทำการประมงได้รับความเสียหายมาก
ทางการเลยแก้ปัญหาด้วยการส่งเสริมให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวซะเลย เมพขิงๆ!
ด้านหน้าเป็นเช่นนี้ ต้องข้ามสะพานไป
มอไซเป็นพาหนะหลัก!
สะพานยาวเฟื้อย
เดินๆไปก็แอบกลัวว่าลมจะพัดเราปลิวตก
(คนอ่านบอกถุย!!!!!!! เฮอร์ริเคนพัดเอ็งยังไม่ปลิวเลยเรนซ์ )
กระชังเลี้ยงปลา (เรียกถูกป่าวก๊าก) มองลงไปเห็นปลาตัวใหญ่มาก แต่ซูมไม่ถึง...
ข้ามฟากมาแล้วเป็นเยี่ยงนี้ ถนนที่เขาเดินแอบแคบ แล้วไม่มีราวกั้นด้วย
ชาวบ้านเขาเดินกันจนชิน ขี่มอไซสวนกันยังได้ เมพขิงๆ !!
ถ้าให้เรามาอยู่นี่ต้องมีเดินง่าวตกทะเลแน่ๆกร๊ากกกกก
จำไม่ได้แล้วว่าคุณพี่เขาทำอะไรอยู่กร๊าก =[]=
นี่กำลังแกะปลาออกจากแห (แหกับอวนต่างกันยังไง......... )
แก๊งปลาชะตาขาด
นกยอดฮิต เลี้ยงกันเกือบทุกบ้าน
สะพานขึ้นลงนั่นแอบชันนะ!
แก๊งตรงศาลานั่นเขาตกปลากันอยู่
เครื่องมือประกอบอาชีพ
ลมเย็นๆ น่าไปนอนกลิ้งอ่านหนังสือยิ่งนัก
อยากถ่ายภาพจักรยานพิงกำแพงมานานแว้วววว เห็นคนอื่นเขาถ่ายกัน
คนในหมู่บ้านนี้เฟรนลี่มากๆ เขามีเป็น home stay ให้คนไปพักด้วยนะ
แม่เราได้ไปคุยกะคนที่มาพักโฮมสเตย์เขาบอกว่าบรรยากาศดีมาก
สะอาด ได้นั่งเรือไปตามเกาะ(เกาะอะไรจำบ่ได้) แล้วที่สำคัญอาหารอร่อยด้วย แอร๊ยส์!
อันนี้ถ่ายตอนเดินกลับ แก๊งคนตกปลาหายไปแล้ว
เด็กน้อยวิ่งเล่น บันไดที่พาดอยู่ด้านหน้าดูชันมาก ให้เราไปเดินคงตกน้ำกลายเป็นอาหารปลา
ตอนแรกที่พ่อบอกจะแวะมาที่นี่ เราแอบคิดว่าหมู่บ้านชาวประมงนี่ต้องเต็มไปด้วยกลิ่นปลาแน่ๆ
แต่เอาเข้าจริงแล้วมันจะมีเป็นช่วงๆแค่นั้นเอง เป็นชุมชนที่สะอาดมากๆเลย คนก็น่ารัก ประทับใจหลายๆ
รู้สึกว่าไปพังงาครั้งนี้คุ้มมากๆเพราะได้ไปที่นี่แหละจ้า
แถมท้ายด้วยภาพพาโนรามั่ว (เป็นญาติห่างๆกับพาโนราม่า) เพิ่งเคยถ่ายแบบนี้เป็นครั้งแรก
จริงๆควรมีขาตั้งกล้อง แต่เราไม่ได้เอาไป ยืนผิดองศาไปนิดสะพานเลยแอบขาดกร๊าก (ของจริงไม่ขาดนะ!)
กดตรงภาพเพื่อดูภาพใหญ่จ้ะ
ขากลับพ่อกับอาซื้อปลากลับมาด้วยแต่ไม่รู้เหมือนกันว่าปลาอะไร ส่วนย่าซื้อกะปิ! กรี๊ดดดด
อยากไปถ่ายรูปตอนเขาทำกะปิมากเลย แต่ไม่สามารถ เรากลัวกะปิขั้นรุนแรง
หลังจากนั้นก็ขับรถต่อมาจนถึงบ้านย่า
บ้านนี้มีจานไว้ส่งสัญญาณหายานแม่ด้วยกร๊ากๆ
หมดไปอีกหนึ่งวัน วันนี้ไม่ได้กินข้าวเย็นเพราะว่าเรากินอาหารใต้ไม่เป็นเลย.... OTL ฮือ หิวข้าวว
คิดถึงกรุงเทพอย่างแรงงงงงงงง !!!!
่
ก่อนกำหนดตั้ง 1 วัน เพราะฉะนั้นเลยขออัพย้อนหลังวันที่ขาดหายไปละกันเน้อ
เอนทรี่นี้ถ่ายด้วยกล้อง Canon EOS 350D เลนส์ Kit ก้ะ
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
30 ธันวาคม 2551
วันนี้ออกเดินทางออกจากโรงแรมประมาณเก้าโมงเช้า
ไปที่จังหวัดกระบี่ แต่ก่อนหน้านั้นพ่อแวะซื้อของนิดหน่อยที่ Makro
แล้วก็เลยเดินวนดูรอบๆ ไปเจอแผนกอาหารแช่แข็ง เห็นป้ายเขียนตัวใหญ่มาก
ว่าเนื้อจระเข้ เลยเข้าไปดูว่าหน้าตามันเป็นยังไง (สีเหมือนเนื้อไก่อ่ะ)
ทีนี้ไอ้ตู้แช่ข้างๆ มันเป็นถุงขอบสีน้ำเงินๆ ตรงกลางใสๆ ข้างในเป็นอะไรไม่รู้สีดำๆ
ด้วยความอยากรู้อยากเห็นเลยก้มลงไปดู ว๊ากกกกกกกกกกกก!!!!
มันคือตะพาบน้ำแช่แข็งง่ะ!!!!!! (ไม่มีภาพประกอบกร๊าก)
เป็นภาพที่หลอกหลอนติดตามาก คือรู้อ่ะนะ ว่ามันก็ถือว่าเป็นของกินอย่างนึง
แต่เห็นแล้วมันแหวะมากเลย มันมีทั้งตัวที่คว่ำอยู่ คือเห็นกระดองสีดำๆ
กับตัวที่หงายอยู่ คือเห็นตรงส่วนท้องสีขาวๆ แล้วมันแอบมีเลือดๆด้วย
ทีนี้ไอ้ตะพาบถุงนี่มันไม่มีกลิ่นหรอก เพราะมันอยู่ในถุงสุญญากาศชิมิ
แต่กลิ่นที่มันเข้ามาช่วยเพิ่มบรรยากาศชวนอ้วกคือกลิ่นคาวๆของหอยแมลงภู่ตัวเบ้งๆ
ที่วางขายอยู่ตรงตู้แช่ใกล้ๆกัน เผ่นออกจากแถวนั้นแทบไม่ทัน ฮืออออ สยองง TAT!!
พ่อบอกกำลังจะหันมาบอกว่าอย่าเดินมาแถวนี้มันเหม็นคาว แต่หันมาไม่เจอเราแล้วกร๊ากๆ
โอยยยยยยยย หลอนมากๆ พิมพ์ไปก็รู้สึกปั่นป่วนไปด้วย
หลังจากนั้นเราก็นั่งพะอืดพะอมมาตลอดทางจนถึงจังหวัดกระบี่
ก็หยุดแวะกินข้าวกลางวันกันที่ร้าน " บ้านต้นข้าว "
ร้านจัดสวยมากๆ มีชิงช้าสวรรค์ในร้านด้วยเหวยยย
แต่ไม่รู้ว่าใช้ได้จริงหรือเปล่านะ เราไปตอนกลางวันไม่มีคนเลยซะงั้น
พัดลมตูก็ยังถ่ายมา...
ปลาหมึกทอดกระเทียม
ผัดฉ่าปลา.......??? ปลาอะไรหว่า
ต้มยำกุ้ง (ภาพนี้พ่อไปเขี่ยกุ้งให้ขึ้นมาอยู่ด้านบน ช่วยกันจัดองค์ประกอบภาพเต็มที่)
อาหารรสชาติใช้ได้ ถ้าไม่รวมเรื่องที่เรากินไม่ค่อยลงเพราะเจอตะพาบถุงมาก็คงจะดีกว่านี้
มาเที่ยวคราวนี้เอาอเล็กซิสกับไอริสมาด้วย ลูกๆแอบกลายเป็นภาระเล็กน้อย
เพราะด้วยความที่ว่าอากาศมันร้อน เวลาจะลงไปไหนเราก็ไม่กล้าทิ้งเอาไว้ในรถ
เพราะเดี๋ยวพลาสติกละลาย เลยไปไหนก็ต้องเอาไปด้วย กร๊าก
ทั้งทริปได้โผล่ออกมาแค่วันนี้แหละ นอกจากนั้นอยู่ในกระเป๋า
กินเสร็จก็ไปเจอกับญาติๆ ที่หาดนพรัตน์ ธารา จังหวัดกระบี่เช่นกัน
ทะเลไม่สะอาดเลย ลงไปปั๊บเจอเศษแก้วก่อนเพื่อน ตามด้วยหลอดดูดน้ำ
เลยไม่ได้เล่นอะไรมากมาย ถ่ายรูปให้ลูกพี่ลูกน้องอย่างเดียว
หลังจากนั้นไปต่อกันที่บ้านบางพัฒน์ เป็นหมู่บ้านชาวประมงขนาดไม่ใหญ่มากเท่าไหร
ไปหาข้อมูลเพิ่มมาจากในเนท เขาบอกว่าชุมชนบ้านบางพัฒน์ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์สึนามิ
เมื่อตอนปี 2547 แล้วทำให้พวกอุปกรณ์ทำการประมงได้รับความเสียหายมาก
ทางการเลยแก้ปัญหาด้วยการส่งเสริมให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวซะเลย เมพขิงๆ!
ด้านหน้าเป็นเช่นนี้ ต้องข้ามสะพานไป
มอไซเป็นพาหนะหลัก!
สะพานยาวเฟื้อย
เดินๆไปก็แอบกลัวว่าลมจะพัดเราปลิวตก
(คนอ่านบอกถุย!!!!!!! เฮอร์ริเคนพัดเอ็งยังไม่ปลิวเลยเรนซ์ )กระชังเลี้ยงปลา (เรียกถูกป่าวก๊าก) มองลงไปเห็นปลาตัวใหญ่มาก แต่ซูมไม่ถึง...
ข้ามฟากมาแล้วเป็นเยี่ยงนี้ ถนนที่เขาเดินแอบแคบ แล้วไม่มีราวกั้นด้วย
ชาวบ้านเขาเดินกันจนชิน ขี่มอไซสวนกันยังได้ เมพขิงๆ !!
ถ้าให้เรามาอยู่นี่ต้องมีเดินง่าวตกทะเลแน่ๆกร๊ากกกกก
จำไม่ได้แล้วว่าคุณพี่เขาทำอะไรอยู่กร๊าก =[]=
นี่กำลังแกะปลาออกจากแห (แหกับอวนต่างกันยังไง......... )
แก๊งปลาชะตาขาด
นกยอดฮิต เลี้ยงกันเกือบทุกบ้าน
สะพานขึ้นลงนั่นแอบชันนะ!
แก๊งตรงศาลานั่นเขาตกปลากันอยู่
เครื่องมือประกอบอาชีพ
ลมเย็นๆ น่าไปนอนกลิ้งอ่านหนังสือยิ่งนัก
อยากถ่ายภาพจักรยานพิงกำแพงมานานแว้วววว เห็นคนอื่นเขาถ่ายกัน
คนในหมู่บ้านนี้เฟรนลี่มากๆ เขามีเป็น home stay ให้คนไปพักด้วยนะ
แม่เราได้ไปคุยกะคนที่มาพักโฮมสเตย์เขาบอกว่าบรรยากาศดีมาก
สะอาด ได้นั่งเรือไปตามเกาะ(เกาะอะไรจำบ่ได้) แล้วที่สำคัญอาหารอร่อยด้วย แอร๊ยส์!
อันนี้ถ่ายตอนเดินกลับ แก๊งคนตกปลาหายไปแล้ว
เด็กน้อยวิ่งเล่น บันไดที่พาดอยู่ด้านหน้าดูชันมาก ให้เราไปเดินคงตกน้ำกลายเป็นอาหารปลา
ตอนแรกที่พ่อบอกจะแวะมาที่นี่ เราแอบคิดว่าหมู่บ้านชาวประมงนี่ต้องเต็มไปด้วยกลิ่นปลาแน่ๆ
แต่เอาเข้าจริงแล้วมันจะมีเป็นช่วงๆแค่นั้นเอง เป็นชุมชนที่สะอาดมากๆเลย คนก็น่ารัก ประทับใจหลายๆ
รู้สึกว่าไปพังงาครั้งนี้คุ้มมากๆเพราะได้ไปที่นี่แหละจ้า
แถมท้ายด้วยภาพพาโนรามั่ว (เป็นญาติห่างๆกับพาโนราม่า) เพิ่งเคยถ่ายแบบนี้เป็นครั้งแรก
จริงๆควรมีขาตั้งกล้อง แต่เราไม่ได้เอาไป ยืนผิดองศาไปนิดสะพานเลยแอบขาดกร๊าก (ของจริงไม่ขาดนะ!)
กดตรงภาพเพื่อดูภาพใหญ่จ้ะ
ขากลับพ่อกับอาซื้อปลากลับมาด้วยแต่ไม่รู้เหมือนกันว่าปลาอะไร ส่วนย่าซื้อกะปิ! กรี๊ดดดด
อยากไปถ่ายรูปตอนเขาทำกะปิมากเลย แต่ไม่สามารถ เรากลัวกะปิขั้นรุนแรง
หลังจากนั้นก็ขับรถต่อมาจนถึงบ้านย่า
บ้านนี้มีจานไว้ส่งสัญญาณหายานแม่ด้วยกร๊ากๆ
หมดไปอีกหนึ่งวัน วันนี้ไม่ได้กินข้าวเย็นเพราะว่าเรากินอาหารใต้ไม่เป็นเลย.... OTL ฮือ หิวข้าวว
คิดถึงกรุงเทพอย่างแรงงงงงงงง !!!!
่
Tags: bang pat, phang nga, photo, photograph, บางพัฒน์, พังงา11 Comments
หิวง่าาา
ปล. อยากไปทะเลบ้าง อยากกินอาหารทะเล แงๆๆๆๆๆๆๆ
#1 By OkunieL on 2009-01-04 18:08