::T h e O t h e r | s i d E::

.
มาถึงญี่ปุ่นได้เกือบอาทิตย์แล้ว วุ่นวายกับเรื่องเอกสารอีกรอบ
ทำให้ต้องไปมหาลัยทุกวัน แต่รู้สึกดีที่ว่าอย่างน้อยก็คุ้นที่อะไรแล้ว เพื่อนก็มี
เลยไม่เครียดแบบตอนที่มาถึงครั้งแรก

วันนี้ไปแรดที่ Ikebukkuro มา เนื่องจากเพื่อนย้ายบ้าน แล้วอยากไปดูของแต่งบ้าน
ไปๆมาๆ เพื่อนไม่ได้อะไรเลย ส่วนข้าพเจ้าที่ไปด้วยนั้น ...
เดินหอบหิ้วสินค้าจำนวนมาก (และน้ำหนักมาก) กลับหอ อ๊ากกก

มันเริ่มมาจากตอนแรก ไปร้าน Mono Comme Ca
ซึ่งเวลาลดราคามันจะลดราวแจกฟรี คือเหมือนว่า ใครก็ได้
ช่วยเอาสินค้านี้ออกไปจากร้านดิฉันที!!!!! เลยได้เจ้านี่มา



แถวล่างเป็นสติ๊กเกอร์นิ่มๆ ซื้อมายังไม่รู้จะเอามาแปะอะไรเลย

สีดำตรงกลางเหมือนเป็นฟิล์มกันรอยของพวกบัตรต่างๆ แต่มันดันทึบอ่ะ
แปะทีไม่ต้องเห็นอะไรอีกเลย จากราคาสามร้อยกว่าเยน เหลือสิบเยน...
(สิบเยน คูณเป็นเงินไทยคือ 3.7 บาทได้)
เพื่อนบอกเป็นของราคาถูกที่สุดในญี่ปุ่นที่เคยซื้อมา (จริงของมัน)

สีฟ้ากะเหลืองนั่นอะไรก็ไม่รู้ แต่หน้าตามันบะบุ๋ยดี ตอนแรกนึกว่าเป็นตลับยา
เอาเข้าจริง มันเป็นสายวัด!!!



แขนหนูยืดด๊ายยยยยย oAo



ด้านหลังมีปุ่มกดให้ดึงสายวัดกลับ น่ารักง่า ชอบบบบบบ

ซื้อมาสองอัน คนขายจะคิดไม๊ ว่าอีนี่อันเดียวสงสัยวัดไม่พอ ต้องใช้สองอัน อ้วน!

สนนราคาทั้งกองนั่น 166 เยน.... (คิดเป็นเงินไทยได้ประมาณ 58 บาท!)
Mono Comme Ca ... รักนะ ตะเอง

หลังจากนั้นก็เดินไปเจอป้ายโฆษณาร้าน Muji ฟีลว่า ขยายใหญ่กว่าเดิมนะเออ
อัครสาวกจึงต้องเข้าไปสักการะให้เป็นสิริมงคล
เมื่อไปถึงแล้ว ท่านเทพมูจิก็สำแดงอภินิหาริย์ แปรธาตุเงินหนึ่งพันเยนเป็นถุงนี้ (เงินกูว!!)





อารมณ์คล้ายๆกับจะเป็น Lucky Bag!

Lucky Bag ภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า 福袋 (Fukubukuro)
อันที่จริงแล้ว Lucky Bag คือถุงลึกลับ ที่เอามาขายในโอกาสพิเศษหรือเวลาร้านลดราคา
ข้างในบรรจุไปด้วยสินค้ามากมายที่มูลค่าของสินค้าข้างในเท่ากัน หรือ(ควรจะ)มากกว่าราคาที่ขาย
(ไม่งั้นจะ lucky ได้อย่างไร) และที่สำคัญมันควรจะเป็นถุงทึบ มองไม่เห็นว่าข้างในมีอะไร
ปล่อยให้ลูกค้าตื่นเต้นเอาเองว่าตู(หลงกล)ซื้อไรมา
(ถือได้ว่าเป็นโอกาสให้ทางร้านปล่อยของขายไม่ออกรวมไปกับของที่ขายออกอย่างชอบธรรมนั่นเอง)
อย่างไรก็ตาม ท่านเทพมูจิใจดี ทำถุงซีทรู (ท่านคงจะคิดว่าเซ็กซี่มิใช่น้อย) พอมองดูของข้างในแล้ว
เห็นว่าได้ใช้อย่างแน่นอนเลยเสียตังซื้อมาเอิงเอย

อันที่จริงแล้วมันมีอยู่สี่ถุงด้วยกัน แบ่งเป็นถุงเครื่องเขียน (ที่เราซื้อมา)
ถุงสำหรับผู้หญิง สำหรับผู้ชาย แล้วก็สำหรับคุณแม่(บ้าน) ซึ่งสามถุงหลังเป็นเสื้อผ้ากับกระเป๋า

ดูชัดๆจากในถุงอีกที



พอเอาออกมาวางเรียงกันก็เป็นแบบนี้



มาดูทีละอัน



โซนปากกา ไม้บรรทัด และกาว (ไว้ดมแล้วจะบอกว่าหอมป่าว)



โซนกระดาษและสมุด (ไอ้ที่หนักๆคือพวกนี้นี่เอง..)



แฟ้ม ถุง ซอง ทั้งหลายแหล่

พอบวกราคาจริงออกมาได้ประมาณ 7118 เยน ซื้อมาในราคาพันเยน แอ๊ยยย กำไรรรรรรรรรรร
ส่วนถามว่าคุ้มไหม สำหรับเราคือคุ้มมากเพราะได้ใช้แน่ๆ
แต่ถ้าเอามาแล้วไม่ได้ใช้นี่ต่อให้ถูกยังไงก็เสียดายเงินหนอ

ต่อจากนั้นมันมีเหมือนนิทรรศการพวกสินค้ากับป้ายโฆษณาของ Muji ตั้งแต่ยุคสมัยก่อนพู้น
แล้วก็มีขายถุงผ้าลดโลกร้อนที่ไม่รู้จะลดได้จริงหรือเปล่า มีหลายลายมาก น่าจะถึง 20 ลาย
ให้เราติ๊กๆ แล้วไปจ่ายเงิน (ใบละร้อยเยน)




ได้มาสองใบ เขาบอกว่าเงินที่ได้จะเอาไปทำอะไรซะอย่างที่เราอ่านไม่ออก...

แถมให้ถุงกระดาษนี่มา ตอนแรกนึกว่าให้มาใส่ถุงผ้า แต่เอาเข้าจริง มันคือ!







เกาลัด...

ซะที่ไหนละเฟ้ย!!!!!!!!!! << เสียงจากคนอ่าน
ตรงซองอารมณ์ว่า "เอาหนูไปปลูกที" ละมั้ง
แต่อยู่หอแบบนี้แล้วจะไปปลูกที่ไหนดีเนี่ย =[]=!! โถ่!!!

จบมันดื้อๆแบบนี้แหละ!!
พบกันเอนทรี่หน้าเมื่อไม่ดองเน้อ
.